Gabinet Neurologopedyczny

Tatiana Lewicka – Neurologopeda

Neurologopeda to specjalista zajmujący się zaburzeniami komunikowania, mowy i połykania. Wiedza i doświadczenie kliniczne umożliwia niesienie pomocy dzieciom i osobom dorosłym, które mają problemy z porozumiewaniem się i przyjmowaniem posiłków. Zaburzenia połykania (dysfagia), które towarzyszą wielu chorobom, prowadzą do szeregu powikłań, a najistotniejsze z nich to zachłystowe zapalenie płuc i niedożywienie. Trudności z komunikowaniem się i mową to kolejny problem, który może się pojawić w przebiegu nieharmonijnego rozwoju w okresie dzieciństwa, przebytych chorób lub urazów, gdzie doszło do uszkodzenia struktur mózgu związanych z mową. Właściwie postawiona diagnoza i wyjaśnienie problemu, z jakim boryka się dziecko lub osoba dorosła, daje możliwość wdrożenia terapii i poprawy jakości życia.

Konsultacje i terapia dzieci oraz osób dorosłych w zakresie zaburzeń mowy i połykania.

Dzieci z zaburzeniami mowy:

  • wady wymowy (np. seplenienie, reranie)
  • opóźniony rozwój mowy
  • niedokształcenie mowy o typie afazji
  • dysartria
  • dzieci z FAS
  • zaburzenia połykania u dzieci
  • terapia dzieci z dziecięcym porażeniem mózgowym
  • terapia dzieci z zespołem Downa

Dorośli z zaburzeniami i chorobami układu nerwowego:

  • terapia pacjentów po udarze mózgu z afazją
  • terapia pacjentów po urazach czaszkowo-mózgowych
  • zaburzenia mowy u pacjentów z chorobą Parkinsona
  • zaburzenia połykania po udarach mózgu
  • terapia pacjentów ze stwardnieniem zanikowym bocznym (SLA)
  • zaburzenia mowy o typie dysartrii
  • terapia wspierająca funkcje poznawcze (we współpracy z psychologiem)
  • terapia stawu skroniowo-żuchwowego

Konsultacje z rodzinami i opiekunami, edukacja, wsparcie.

Praca z pacjentem z zastosowaniem metod neurorehabilitacji, elementów PNF,  KinesioTaping, stymulacji sensorycznej.

Jak przygotować się do wizyty u neurologopedy?

W przypadku dziecka ważne jest DOKŁADNE wytłumaczenie, gdzie i po co idzie.

  1. Koniecznie należy powiedzieć dziecku, że badanie nie będzie bolesne i nie ma się czego bać.
  2. Przygotuj i zabierz ze sobą:
  • książeczkę zdrowia dziecka,
  • wypisy ze szpitali (jeśli dziecko było leczone w szpitalu),
  • wyniki konsultacji i badań audiologicznych (badania słuchu) oraz neurologicznych (EEG, MR i TK głowy) – jeśli były wykonywane.

Przypomnij sobie, jaki przebieg miała Twoja ciąża i poród. Czy będąc w ciąży, zażywałaś jakiekolwiek leki, czy chorowałaś, czy musiałaś leżeć?

  1. Jeśli dziecko potrzebuje okularów lub/i aparatu słuchowego, nie zapomnij zabrać ich ze sobą.
  2. Przypomnij sobie, jak przebiegał dotychczasowy rozwój motoryczny Twojego dziecka.
  3. Przypomnij sobie, jak przebiegał rozwój mowy – gaworzenie, pierwsze słowa itp.
  4. Weź ze sobą coś, co dziecko lubi do jedzenia i do picia.
  5. Jeśli dziecko jest karmione butelką, weź tę, którą karmisz je najczęściej.
  6. Jeśli karmisz je łyżeczką, zabierz tę ulubioną.
  7. Jeśli je stałe pokarmy, przygotuj coś, co będzie mogło zjeść.
  8. Nie karm dziecka bezpośrednio przed wizytą, po to, by w jej trakcie miało ochotę coś zjeść – ułatwi to ocenę gryzienia i żucia oraz umiejętności jedzenia.
  9. Weź ulubioną zabawkę dziecka i zastanów się, w co i z kim bawi się najchętniej.
  10. Przygotuj sobie pytania, jakie chcesz zadać logopedzie,

A jak przygotować dorosłego?

  1. Poinformuj pacjenta, do jakiego specjalisty i jakim celu się wybieracie.
  2. Wyjaśnij, że badanie nie będzie bolesne i krępujące.
  3. Zabierz ze sobą (jeżeli posiadasz) karty wypisowe ze szpitala (z ostatniego pobytu), wyniki badań.
  4. Jeżeli pacjent posiada aparat słuchowy, nie zapomnij go zabrać.
  5. Koniecznie weź okulary.
  6. Jeżeli pacjent nosi protezę zębową, należy ją założyć (brak zębów również wpływa na sposób mówienia).
  7. Jeżeli zaburzeniom mowy towarzyszą np. problemy z pamięcią, postaraj się określić, od kiedy one są.
  8. Jeżeli z powodu zaburzeń pamięci pacjent był badany przez psychologa, zabierz wynik badania.
  9. Postaraj się przypomnieć sobie, czy są jakieś problemy przy jedzeniu (kaszel, przetrzymywanie jedzenia w ustach, wydłużenie czasu posiłków, niechęć do różnych potraw).
  10. Podczas badania opiekun będzie poproszony o zaczekanie przed gabinetem, chyba że badany wyraźnie życzy sobie jego obecności.
  11. Po badaniu będzie dokładnie wyjaśnione pacjentowi i opiekunowi, na czym polega terapia.
  12. Przygotuj sobie pytania, które Cię nurtują.

Terminarz:  środy od  15:30  do 18:10